Literatuurstudie laagfrequent geluid naar Tweede Kamer

07-04-2014

Staatssecretaris Mansveld heeft in het kader van de discussie rondom laagfrequent geluid van windturbines verschillende onderzoeken, waaronder dat van LBP|SIGHT, aan de Tweede Kamer verzonden. De staatssecretaris geeft aan dat de huidige norm voor de maximale geluidhinder van windturbines van 47 dB als jaargemiddelde Lden en 41 dB als jaargemiddelde gedurende de nacht Lnight en het bijbehorende reken- en meetvoorschrift voldoen en geen wijzigingen behoeven. Laagfrequent geluid draagt voor een klein deel bij in de hinderervaring van windturbinegeluid, maar deze wordt op een verantwoorde manier voldoende beperkt door de huidige

Uit de studies blijkt dat laagfrequent geluid bij windturbines in samenhang met hogere frequenties wordt gehoord en niet afzonderlijk hiervan. Dit betekent dat laagfrequent geluid van windturbines kan worden gemeten en beoordeeld met het daarvoor gangbare akoestische instrumentarium. 

Dit impliceert tevens dat de effecten van laagfrequent geluid op mensen niet anders zullen zijn dan effecten van geluid met hogere frequenties zoals hinder, slaapverstoring, moeheid, concentratieproblemen en dergelijke. Voor beweringen dat laagfrequent geluid van windturbines allerlei klinische ziekten bij mensen kan veroorzaken zijn geen betrouwbare bewijzen. Laagfrequent geluid wordt grotendeels opgewekt door de rotor van een windturbine en wordt door de atmosfeer op een gevel overgedragen. De bewering dat ook overdracht door de grond plaatsvindt is ongegrond. 

Zie ook het artikel van Agri Holland. De literatuurstudie is gepubliceerd op de website van Agentschap NL.

Expertises

Milieu

Meer over Milieu

Ruimtelijke ordening

Meer over Ruimtelijke ordening